2023 ജനുവരി 22, ഞായറാഴ്‌ച

Red Sea International Film Festival കണ്ട സൗദി ഫിലിമിന്റെ റിവ്യു

 സൗദി ഫിലിം ഡയറക്ടർ ഖാലിദ് ഫഹദ് കൃത്യമായി നിരീക്ഷണ ബോധ്യമുള്ള  സിനിമ പ്രവർത്തകനാണെന്ന് മനസിലാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ "വാല്ലി റോഡ്" എന്ന സിനിമ കണ്ടാൽ മാത്രംമതി,സിനിമ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഗാല തിയറ്ററിൽനിന്നും ഉയർന്ന കരഘോഷം അതിനൊരു തെളിവായിരുന്നു, ഒരു അമേച്ചർ ഫിലിമിന് ആവശ്യമായ എല്ലാ ഘടകങ്ങളും തന്ത്രപൂർവ്വം ഉപയോഗിച്ച് ഒരു ചെറിയ ലാഗ് പോലും വരുത്താതെ കാഴ്ചക്കാരനിലേക്ക് തന്റെ നിലപാട് അറിയിക്കുകയാണ് ഖാലിദ് ഫഹദ് , ആധുനിക സിനിമ ചിത്രീകരണം രംഗത്ത് സൗദി മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന ഉറച്ച ചുവടുവെപ്പുകളിലൊന്ന് ഖാലിദ് ഫഹദിന്റെ വാല്ലി റോഡാണെന്ന് ഊന്നിപ്പറയാം, 


ജിദ്ദ റിഡ്സ് കാർട്ടൻ ഹോട്ടലിലെ ഗാല തിയെറ്ററിൽ ഒരു ഇന്റർനാഷണൽ ഫിലിം ഫസ്റ്റിവലിൽ  സൗദിയിൽനിന്നുള്ള ഒരു ഫിലിം കണാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ മനസിൽ പല ചോദ്യങ്ങൾ ഉരുത്തിരുഞ്ഞു വന്നിരുന്നു - സിനിമ മേഘലയ്ക്  അധികമൊന്നും ചരിത്രം പറയാൻ കഴിയാത്ത ഒരു രാജ്യത്തിനിന്ന് പുതിയ സിനിമകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അതിന്റെ നിലവാരത്തിൽ വലിയ ആശങ്കകൾ  ഉണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ ഖാലിദ് ഫഹദ് അത്തരം എല്ലാം തെറ്റിദ്ധാരണകളേയും സിനിമ തുടങ്ങി നിമിഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾതന്നെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന വിധത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫിലിം മേക്കിംഗ് ,

"തമാശയിലൂന്നിയ സാഹസിക" കഥയെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന രീതിയിലാണ് ഖാലിദ് സ്ക്രിപിറ്റ് തെയ്യാറാക്കിയിരിക്കുന്നത്, "അലി" എന്ന ആൺകുട്ടിയെ കേന്ദ്ര കഥപാത്രമാക്കിയാണ് സിനിമ മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്, അലി ഒരു നിശ്ബ്ദ ബാലനാണ്, എന്നാൽ തന്റെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആട്ടിൻ കുട്ടിയെ "ഗ്യാറാ ഗ്യാറാ.." എന്ന് വിളിക്കുന്നത് ഒഴിച്ചാൽ അലി എന്ന കഥാപാത്രം മറ്റൊന്നും സിനിമസിൽ സംസാരിക്കുന്നില്ല, അലി സംസാരിക്കാത്തതിനും അലിക്ക്  ശബ്ദമില്ലാതകുന്നതിനും കാരണമെന്താണെന്ന് സിനിമതന്നെ ക്രത്യമായി കാര്യം പറയുന്നുണ്ട്, കർക്കശക്കാരനായ പിതാവും തന്റെ ചുറ്റുപാടും അലിയെ എപ്പോഴും നിശബ്ദനാക്കികൊണ്ടിരിക്കുന്നു, "നീ പൊട്ടനാണെന്നും ഭ്രാന്തനാണെന്നും" എപ്പോഴും കുറ്റപ്പെടുത്തുമ്പോൾ അലി തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളോടും തന്നോടും മാത്രം സംവദിക്കുന്ന കുട്ടിയായി മാറുന്നു,കുട്ടിതത്തിൽനിന്ന് കാണുന്ന ചെറിയ കുരുത്തക്കേടുകളും പ്രശ്നങ്ങളും കുറ്റപ്പെടുത്തുലകളിലേക്ക് മാത്രമായി ചുരുങ്ങിയപ്പോൾ അലിക്ക് കൂടെ ഉള്ളവരെല്ലാം ശത്രുകളായി മറുന്നു, അങ്ങനെ അലി ഒരു ആട്ടിൻ കുട്ടിയിലേക്ക് തന്റെ സ്നേഹം മുഴുവൻ നിക്ഷേപിക്കുന്നു.

ഒരു ദിവസം പിതാവ് അലിയുമൊത്ത്  വാഹനത്തിൽ സുന്ദരമായ തന്റെ ഗ്രാമാത്തിലെ താഴ്വരയിലുടെ യാത്ര പോകുന്നു, അലിയെ ഡോക്ടറെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി കൊണ്ട് പോകുകയാണ്, എന്നാൽ വാഹനത്തിൽ കേറും മുമ്പേ അവൻ ഗ്യാറ എന്ന ആട്ടിൻ കുട്ടിയെ വണ്ടിയിലേക്ക് കേറ്റുന്നു, യാത്ര മധ്യേ ഒരു ചെറിയ പെട്രോൾ സ്റ്റേഷനിൽ വണ്ടി നിർത്തുന്നു, പിതാവ വണ്ടിയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി പോകുന്നു, വണ്ടി നിർത്തിയ ഉടൻ ആട്ടിനികുട്ടി പുറത്തേക്ക് ചാടുന്നു, അലി പിന്നീട് വണ്ടിയിൽ ആടിനെ  നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നില്ല ഗ്യാറയെ തിരഞ്ഞ് അലി ദൂരേക്ക് താഴ്വരകളിലേക്ക് മറയുന്നു, പിതാവ് തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ ആട്ടിൻ കുട്ടിയും അലിയും വണ്ടിയിൽ ഇല്ല , അലിയെ കാണാതെ പിതാവും കുടുബവും വിഷമത്തിൽ ആവുന്നു, പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പരാതിപ്പെടുന്നു,

അലി നടന്ന് നടന്ന് താഴ്വർകൾക്ക് അപ്പുറം എത്തുന്നു, അവാസാനം ആടുകൾക്കൊപ്പം ആടുമേക്കാൽ കേന്ദ്രത്തിൽ താമസിക്കുന്ന അജ്ഞാതനായ നടോടിയുടെ അടുത്ത് എത്തുന്നു, അയാൾക്ക് അലിയെ ഇഷടപ്പെടുന്നു, അലി അവിടെയുള്ള ആടുകൾക്കൊപ്പവും അയാളോടൊപ്പം അവിടെ താമസിക്കുന്നു, രാത്രിയിൽ അലി ചില സ്വപങ്ങൾ കാണുന്നു, ചില ഭീകര ശ്ബദങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു, എന്തോ ഒന്ന് അലിയ മണലിലേക്ക് പിടിച്ച് വലിക്കുന്നപോലെ, അതിനിടക്ക് അലി ആട്ടിൻ കുട്ടിയുടെ കരച്ചിൽ കേൾക്കുന്നു, അലി ഗ്യാറ ഗ്യാറാ എന്ന് വിളിച്ച് വീട്ടും കാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു,  ആടുമേക്കാൽ കേന്ദ്രത്തിലെ അയാൾ അലിയെ തിരയുന്നു എങ്കിലും എവിടേയും കാണാൻ ഇല്ലാ, അലി വീണ്ടും ഒറ്റപ്പെടുന്നു, യാത്ര തുടരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും വീട്ടിൽ അലിയെ കാണാതെയുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ കൊടുമ്പിരിക്കൊള്ളുന്നു , "ആ ഭ്രാന്തൻ അലി എവിടെ" എന്ന പിതാവ് ശകാരിക്കുന്നത് ഇടക്ക് ഇടക്ക് കേൾക്കാം, പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽതന്നെ തമ്പടിച്ച് പിതാവ് അലിയെ കണ്ടെത്താൻ പോലിസിനോട് നിരന്തരം സമ്മർദ്ദം ചൊലുത്തുന്നു,
അതിനിടക്ക് മുഹമ്മദ് അൽഷെഹരി അവതരിപ്പിക്കുന്ന പോലീസ് ഓഫീസർ സ്ക്രീനിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു സിനിമയിൽ വളരെ രസകരവും ചിരി ഉളവാക്കുന്ന സംഭാഷണങ്ങളും ഷെഹരി ചെയ്യുന്നുണ്ട്, അമിതമായ ഗിമ്മിക്കുകളൊന്നുമില്ലാതെ സ്വാഭവിക അഭിനയത്തിലൂടെ ചിരിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു നടനാണ് മുഹമ്മദ് അൽഷെഹരി,

അലിയുടെ സഞ്ചാരം വീണ്ടും മുമ്പ് പിതാവ് വണ്ടി നിർത്തിയ അതേ പെട്രോൾ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തുന്നു, അതേ സമയം അലി അവിടെയുള്ള ക്രോസറി ഷോപ്പിലെ ഫിലിപൈനി ജോലിക്കാരനുമായി തർക്കം ഉണ്ടായി സാധങ്ങൾ എല്ലാം വലിച്ചെറിഞ്ഞ് പോകുന്നുണ്ട്, അലി ഈ സ്ഥലത്ത് എത്തുമ്പോൾ ഗ്രൊസറി ഷോപ്പിനടുത്ത് ആടുകളുമായി നിർത്തിയ ഒരു വാഹനം ലക്ഷ്യമാക്കി കള്ളന്മാരായ മൂന്ന് യുവാക്കൾ നിൽക്കുനുണ്ടായിരുന്നു, ആടുകളെ കണ്ട അലി വാഹനത്തിന്റെ തുറന്ന സ്ഥലത്ത് കേറി തന്റെ ആട്ടിൻ കുട്ടി അവയ്ക്കിടയിലുണ്ടൊ എന്ന് തിരയുന്നതിനിടയിൽ കള്ളന്മാർ വാഹനം എടുത്ത് ഓടിച്ച് പോകുന്നു, അലി പിന്നീടെ കാട്ടിൽ കള്ളന്മാരെകൂടെ പെട്ട് പോകുന്നു, അലി മിണ്ടുന്നില്ലെന്ന അറിഞ്ഞ് കള്ളന്മാർ അലിയെ കൂടെ കൂട്ടുന്നു, എന്നാൽ അലി അവിടെനിന്നും തന്റെ സാഹസിക യാത്ര തുടരുന്നു.

വഴിയിൽ തന്റെ വണ്ടി കേടായി കുടുങ്ങിയ പോലീസ് കാരന്റെ അടുത്ത് അലി എത്തിപ്പെടുന്നു, പേര് എന്താണ് നീ എന്തിനാണ് ഇതിലെ നടക്കുന്നതെന്ന് അലിയോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ തന്റെ കയ്യിലെ അലി എന്നെഴുതിയത് പോലീസുകാരന ശ്രദ്ദയിൽപ്പെടുന്നു, കയ്യിൽ എഴുതിയ നമ്പറിലേക്ക് പോലീസുകാരൻ വിളിക്കുമ്പോൾ അപ്പുറത്ത് സ്ത്രീ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ അയാൾക്ക് എന്തൊന്നില്ലാത്ത ഒരു ഉന്മേശം കേറുന്നു, അലി എന്ന് പറയുമ്പോൾ , ഫോൺ എടുത്തത് അലിയുടെ സഹോദരിയായിരുന്നു, അലി എവിടെ എന്ന് തിരിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോൾ , ആ അലി എന്റെ കൂടെയുണ്ട് ഒരു പ്രശ്നംവുമില്ലെന്ന് പറയുന്നു, അലിയുടെ പിതാവ് എവിടെ എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ , താമശ നിറഞ്ഞ് പോലീസ്കാരൻ മറുപടി പറയുന്നത് തിയറ്ററിൽ ചിരി ഉളവാക്കുന്നുണ്ട്, 

പിന്നീട് അലി ആ പോലീസ് ഓഫീസർക്ക് ചിലത് കാണിച്ച് തരാം എന്ന് ആഗ്യം കാണിച്ച് കാട്ടിലൂടെ കൊണ്ട്പോയി കള്ളന്മാരുടെ കേന്ദ്രം കാണിച്ച് കൊടുക്കയും അവരെ പിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അലിയെ കുടുബത്തിന്ന് കൈമാറാൻ വേണ്ടി പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വിളിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്, പിതാവ് അലിയെ കണ്ടയുടൻ  ശകാരിക്കുമ്പോൾ പൊലീസ് അലിയെ കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട് ഇവൻ നല്ല പയ്യനാണ് , നല്ല ബുദ്ധിയുള്ള കുട്ടിയാണ്, പിതാവ് തനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട ദിവസങ്ങളെ കുറിച്ചും പണത്തെ കുറിച്ചും പറഞ്ഞു കൊണ്ടെ ഇരുന്നു, 

തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ വളരെ ദൂരമുണ്ട്  , യാത്രയിൽ രാത്രി ആയതോടെ ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് അവർ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യാൻ തമ്പടിക്കുന്നു, അലി വീണ്ടും തന്റെ ഗ്യാറ എന്ന ആട്ടിൻ കുട്ടിയുടെ  ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും കാട്ടിലേക്ക് നടന്ന് പോകുന്നു, അലി വീണ്ടും ആ ആട്മേക്കാൽ കേന്ദ്രത്തിലെ നാടോടിയെ കണ്ട് മുട്ടുന്നു, പിന്നീട് അലിയും പിതാവും സഹോദരിയും അറബിയും ഒന്നിച്ച് കാണുന്നു, അറബി പറയുന്നു അലി ലോകത്തിന്ന് വെളിച്ചമാണ്, അലിയൊപ്പോലുള്ള കുട്ടികളാണ് യഥാർത്ത നന്മയുടെ വക്തക്കാൾ എന്ന് പറഞ്ഞ് സിനിമ അവസാനിക്കുന്നു,

സിനിമയിലെ വലിയ രസ്കരമായ പല അനുഭവങ്ങളുമുണ്ട് ,തമാശകളും ഫാന്റസിയും നന്മയുടെ പഠനവും പങ്കെവെക്കുന്നുണ്ട് വാല്ലി റോഡ്, അലിയുടെ സ്വപ്നത്തിലെ പെൺകുട്ടിയും , നല്ല ഗാനവുമെല്ലമായി സിനിമ പുതിയ ആശയപരമായ  സംവാധനത്തിന് വഴി തുറക്കുന്നുണ്ട്, കുട്ടികളുടെ വാക്കുകൾക്കും പ്രവർത്തികൾക്ക് വില കൽപ്പിക്കാത്ത  വീടുകളിലെ കുട്ടികൾ എന്തായി മാറും എന്ന് പ്രവചിക്കാൻ കഴിയില്ല, അവരുടെ നന്മയെ കാണാത്ത മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഒരു അറിയിപ്പായുമെല്ലാം സിനിമയെ വിലയിരുത്താം.
ഖാലിദ് ഫഹദിനെ പോലുള്ള സംവിധായകർ ഭാവി സൗദി സിന്മയുടെ വക്തക്കാളാണ്.

2020 സെപ്റ്റംബർ 29, ചൊവ്വാഴ്ച

ഞാൻ ചുവന്നിരിക്കുന്നു

ഞാൻ ചുവന്ന പോയത്

നേര് കറുത്തുപോയതിനാൽ,

ഞാൻ ചുവന്ന് പോയത്

നാട് ഇരുൾ മൂടിയതിനാൽ


ഞൻ ചുവന്നു പോയത്

നീ കരിഞ്ഞു പോയതിനാൽ

ഞാൻ ചുവന്നു പോയത്

നീ കരഞ്ഞു വീണതിനാൽ


ചുവപ്പ് വന്നതല്ല,

ചുവപ്പിലൊരു സത്യമുള്ളതിനാൽ

ഞാൻ ചുകപ്പ് 

ചായം തോച്ച് പോയി,


മരിച്ചിടുമ്പോളൊരിക്കലും

എൻ്റെ കറുത്തമേനിയിൽ

ചുവപ്പ് പൂശരുത്

കറുപ്പിനൊപ്പം ചുവപ്പൊരിക്കലും 

ചേർന്ന് പോകരുത്


ചുവപ്പ് തേച്ച കോലങ്ങൾ

ചവർപ്പ് പാകിയ മനുഷ്യരാണ്

ചുവപ്പില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ

ചത്തുപോയീടുക ലോകമേ



2020 ജൂൺ 6, ശനിയാഴ്‌ച

ഫെയ്സ്ബുക്കിൽ നട്ട മരങ്ങൾ,


ഷാജു അത്താണിക്കൽ,
-------------------
നെറ്റ്-വർക് സിഗ്നലിൽ
തുളുമ്പുന്ന
എഫ് ബി വാളിൽ
മൗസ് കൊണ്ട് അയാൾ
ആഞ്ഞ് കൊത്തി,
ഒരു ചെറിയ കുഴിയെടുത്തു,
വൈഫൈ പച്ച
വെളിച്ചം കൊണ്ടൊന്ന് നനച്ചു,
കീബോടിലെ കടുപ്പമേറിയ
അക്ഷരങ്ങൾ അയാൾ
നനവുള്ള വാളിലേക്ക്
വാരി വിതറി,
അപ്രതീക്ഷിതമായ പോസ്റ്റിൽ
മണ്ണിരകൾ
തലപൊക്കി,,
അധികം താമസിക്കാതെ
ലൈക്കും കമന്റുകളുമായി
ആ തൈ മുളച്ചു പൊങ്ങി,
ഇടക്ക്, ചില
വെട്ട് കിളി കമന്റുകൾ
മുള നുള്ളാൻ
ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,
മുള്ള് വേലി
മറുപടികൾകൊണ്ട്
അതിനൊരു
കവച്ചം തീർത്തു,
മരം എഫ്ബി വാളിൽ ഒരു
വരമയി മാറട്ടെയെന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു,
കഴിഞ്ഞ വർഷം നട്ട മരത്തിന്ന്
രണ്ടായിരം ലൈക്ക്
ലഭിച്ചിരുന്നല്ലൊ എന്നോർത്ത അയാൾ
കമ്പ്യൂട്ടറും ഏസിയും
ഓഫ് ചെയ്ത പുറത്തിറങ്ങി.
ഷാജു അത്താണിക്കൽ

2020 ഏപ്രിൽ 7, ചൊവ്വാഴ്ച

അൽ ബർസ സൗദിയിലുണ്ടൊരു കൊടൈക്കനാൽ

മരുഭൂമിയിലൂടെയുള്ള യാത്രകൾ വിരസത നിറഞ്ഞതാണെന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ നിരന്തരമായ യാത്രകളിൽ എന്നെ അപ്പാടെ മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്,  സഞ്ചാരികൾക്ക് മരുഭൂമി നലകുന്ന വിരുന്നുകൾ മറ്റേതു സ്ഥലത്തേക്കാൾ വ്യത്യസ്തമാണ്, ആ മണൽപ്പരുപ്പുകളെ സൂക്ഷമമായി നിരീക്ഷിച്ചിച്ചാൽ വളരെ വ്യത്യസ്തതകൾ നിറഞ്ഞ   ഭൂപ്രദേശങ്ങളെ കാണാൻ കഴിയും, സൗദിയുടെ  റോഡുകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മരുഭൂമി ഓരോ  കിലോമീറ്ററുകൾ പിന്നിടുമ്പോഴും അതിന്റെ വേഷപ്പകർച്ചകൾ വീക്ഷിക്കാൻ കഴിയും, ചുവന്ന മണലും, മങ്ങിയ മണൽ കുന്നുകളും കറുത്ത പാറകളും, ചരൽ നിറഞ്ഞ പ്രദേങ്ങളുമെല്ലാം ഈ മേഖലയിൽ ദൃശ്യമാണ്,ചരിത്രങ്ങളുടെ മണൽ തരികളെന്നും ഇവയെ വിശേഷിപ്പിക്കാം,അത്രമാത്രം ചരിത്രം ഈ കാണുന്ന വിജനതയിൽപോലുമുണ്ട് എന്നതാണ് മരുഭൂമിയുടെ പ്രത്യേകത,വരണ്ടുണങ്ങിയ ഈ മണൽ കുന്നുകളിൽ ഒരു ചാറ്റൽ മഴ പെയ്താൽ അപ്പാടെ പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞ് പന്തലിക്കുന്ന പച്ചച്ചെടികളെ കാണുമ്പോൾ മുമ്പ് കണ്ട ആ മണൽ പരപ്പെവിടെയെന്ന് അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചേക്കാം, പ്രവചനങ്ങൾക്കൊരുതരത്തിലുമുള്ള വക നൽകാത്ത ഭൂമിയിലെ അത്യപൂർവ്വ പ്രതിഭാസമാണ്  മണലാരണ്യങ്ങൾ,

ബർസയിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യാനുള്ള കാരണവും അത് തന്നെയാണ് ഈ മരുഭൂമിയിൽ പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞുനിലക്കുന്ന ഒരു പ്രദേശം, അതിനപ്പുറം ജനവാസം കുറഞ്ഞൊരു മലയോര മേഖല,അതല്ലെങ്കിൽ ഒരു ഗ്രാമം,
യാത്ര തുടങ്ങി ജിദ്ദ പട്ടണത്തെ അതിവേഗം പിന്തള്ളി,ഉസ്ഫാൻ പ്രദേശവും കഴിഞ്ഞു, യാത്ര മണൽ കുന്നുകൾ പിന്നിട്ട് തുടങ്ങി , മണൽ പരപ്പുകൾ മാറിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു  . 
കറുത്ത പാറ കഷ്ണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ പ്രദേശമാണ് ഇപ്പോൾ റോഡിന്റെ രണ്ട് വശങ്ങളിലും  , ഇടക്കുള്ള പച്ചപ്പുകളിൽ വിദൂരത്ത് ആടുകളും ഒട്ടകങ്ങളും അനയാസം മേഞ്ഞു നടക്കുന്നു, കൂടെ ചിലയിടങ്ങളിൽ അവയെ മേക്കുന്ന  ഇടയന്മാരേയും കാണാം, കിലോമീറ്ററുകളോളം പരന്നകിടക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ,നിരപ്പായ പ്രദേശത്ത് ആധുനിക രീതിയിൽ നിർമിച്ച റോഡുകൾ, വളവുകളും തിരിവുകളും നന്നേകുറവാണ്,ഇടക്ക് മാത്രം എതിർ ദിശയിൽ അറബികളുടെ പഴയ വാഹനങ്ങൾ മാത്രം, അതിൽ നിറയെ ഓട്ടകൾക്കുള്ള പുല്ലുകളും മറ്റുമാണ് കൊണ്ട് പോകുന്നത്,യാത്രക്കാരും വാഹനങ്ങളും നന്നെ കുറവുള്ള പ്രദേശം, കുറേ സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾ വണ്ടിയൊന്ന് ഒതുക്കി നിർത്തി, ഇപ്പോൾ പുറത്ത് ഒരിളം കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ട്, ഡിസംമ്പറിൽ  ഒരു പുഴവക്കിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന തണുത്ത കാലവസ്ഥയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു, ഇത് മരുഭൂമിയൊ ? എന്ന് ചിലപ്പൊ മനസ് ചോദിച്ച് പോകുന്നുണ്ട്, ഞങ്ങളയാ കാറ്റ് അല്പനേരം അവിടെ തങ്ങാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു, കറുത്ത കല്ലുകളാണ് റോഡിനു ഇരുവഴവും അതിലെ ഒരു പാറായിൽ  കേറി നോക്കി കറുത്ത ഭൂമിക, വിജനതയിൽ വിദൂരത്ത് നിന്ന്  കാറ്റിന്റെ കുഴൽനാദം, വിരളമായി ചെറിയ കുരുവികളുടെ ചെറിയ ശബ്ദങ്ങൾ,കതോർത്താൽ അകലെ ഏതോ കുടിലിൽ നിന്നൊരു അറബിക് സംഗീതം കേൾക്കുന്നപോലെ, ഈ കാണുന്ന വിചനതക്ക് അപ്പുറം ഒരു ഗ്രാമമുണ്ടായിരിക്കാം,അവിടെ ഏതോ ഒരു അറബിക് സംഗീതവും കേട്ട് റൊട്ടി കഷ്ണങ്ങളു കഴിച്ച് വിശ്രമിക്കുന്നുണ്ടാകാമെന്ന് ഞാൻ മനസിൽ ഓർത്തുപോയി,കാറ്റ് ചിലപ്പോൾ ശക്തമാകുന്നുണ്ട്,ഇളംവെയിൽ   കവിളുകളെ തലോടുന്നു,വളരെ വേഗത്തിലൊരു കാർ പാഞ്ഞുപോയി,അതിലെ ഒരു അറബി ഞങ്ങളെ നോക്കി ചിരിച്ചു,

റഫീഖും അദ്നുവു സുഫിയാനും മർവാനുമാണ് കൂടെയുള്ള യാത്രികർ,യാത്രപ്രിയരെക്കാൾ പുതിയ സ്ഥലങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ താല്പര്യമുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾ, ചിത്രങ്ങൾ അദ്നാൻ പകർത്തുന്നുണ്ട്, മനോഹരമായ ഭൂമിക, പൊൻപുലരിയുടെ സൂര്യകിരണങ്ങൾ തട്ടി പുൽ ചെടികൾ ഈ  കറുത്ത കല്ലുകൾക്കിടയിൽനിന്ന് തലയാട്ടുന്നുണ്ട്, അപൂർവ്വമായി ഇടക്ക് ചില വിനോദ സഞ്ചാരികൾ ഈ വഴികളിലൂടെ പോകുന്നുണ്ട്, ഇവിടെ  ചപ്പ് ചവറുകളൊന്നും കാണുന്നില്ല, നല്ല വൃത്തിയുള്ള റോഡുകളും അരികുകളും, ഞങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ബർസയിൽ എത്തിയിട്ടില്ല ഇനിയും യാത്ര ചെയ്യണം, അങ്ങനെ വീണ്ടും യാത്ര തുടങ്ങി, വിദൂരത്ത് പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ മലകൾ കാണുന്നുണ്ട്, കറുത്തകല്ലുകൾ ഇപ്പോൾ കുറഞ്ഞു വരുന്നു, പുല്ല് വിരിച്ച പരന്ന പ്രദേശങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നു , ആട്ടിൻ കൂട്ടങ്ങൾ ദാരാളം കാണുന്നുണ്ട്, മനോഹരമായ പ്രദേശം, പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ പ്രദേശത്തിന്റെ നടുവിലൂടെയുള്ള റോഡ്,  ഞാൻ അങ്ങ് ദൂരെ നിന്നുള്ള ആ ദൃശ്യത്തെ മനസിൽ  ഓർത്തെടുത്തു, എന്നിട്ട് വിദൂരത്തേക്ക് നോക്കി, അങ്ങ് ദൂരേ ഒരു ആട്ടിൻ കൂട്ടം നടന്ന് അകലുന്നുണ്ട് ആട്ടിടയൻ കൂട്ടം തെറ്റിപ്പോകുന്ന ആടുകളെ തെളിച്ച് പിന്നിൽ ഓടി നടക്കുന്നു,

ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്ന പ്രദേശവും കുറച്ച് മുമ്പ് പിന്നിട്ട മരുഭൂമിയും എത്ര പെട്ടെന്നാണ് മാറി മറിഞ്ഞത്, ഭൂമിയുടെ ഓരോ ഇടങ്ങളും കാലവസ്ഥക്കനുസരിച്ച് മാറുന്നത് എത്ര കുറച്ച് ദൂരത്തിനുള്ളിലാണ്, ചിലപ്പൊ പെടുന്നനെ തണുപ്പിൽനിന്ന് ചൂടിലേക്കും മഞ്ഞിലേക്കും മഴയിലേക്കുമാണ് മാറുന്നത്, ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ബർസക്കടുത്ത് എത്തിയിരിക്കുന്നു, നിറയെ പുല്ലുകളും ചെടികളും പൂക്കളും നിറഞ്ഞ കുന്നുകളാണ് ചുറ്റും, 

ഒരു കുന്നിന്നപ്പുറം മറ്റൊന്നെന്ന നിലയിൽ മനോരമായ പ്രദേശം, അവയ്ക്കിടയിലൂടെ വളഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് പോകുന്ന റോഡുകൾ, വണ്ടി നിർത്തി  ഒരു കുന്നിനു മുകളിൽ ഞങ്ങൾ പാഞ്ഞ് കയറി  , അതിനപ്പുറവും എത്രയോ കുന്നുകൾ ,എല്ലാ കുന്നുകളിൽ ഓടിപ്പോയി കേറാൻ തോന്നുന്ന അത്രക്ക് സുന്ദരം, ഇളം കാറ്റിൽ അല്പനേരം ആ കുന്നിന്റെ മുകളിൽ ഞങ്ങൾ മതിമറന്ന് ഇരുന്നു,കേരളത്തിലെ ഒരു നാട്ടിൻ പുറത്തെ കുന്നിൻ മുകളിൽ നിൽക്കുന്ന പ്രതീതി,ഇത് കൊടൈക്കനാലിലെ പുൽമേടുകാളാണൊ  എന്നും ചിന്തിച്ചുപോയി,അതെ സൗദിയിലെ കൊടൈക്കനാൽ,അങ്ങനെ തോന്നതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല, അതല്ലെങ്കിൽ  ഈ തണുപ്പ് കൊള്ളുമ്പോൾ ഊട്ടിയിലെ പുൽമേടുകളിൽ ഓടിനടന്ന ഓർമകൾ അറിയാതെ മനസിലേക്ക് വന്നു,

യാത്ര തുടരുകയാണ്  ബർസയിലെത്തുമ്പോൾ  രാവിലെ 10 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു,തണുപ്പ് അപ്പോഴും ഉണ്ട്, നല്ല ഉളം കാറ്റ്, ബർസയിലെ വഴിവക്കിലെ ഒരു ബദവിയൻ സൗദിയുണ്ടാക്കുന്ന നാടൻ ചായയും ബിസ്ക്കേറ്റും കഴിച്ച് അല്പനേരം ഇരുന്നു  അദ്ദേഹത്തിന്റെ  ആ താൽക്കാലിക ചായ മക്കാനി ഒരു മലയുടെ ചെരിവുലാണ് നിൽക്കുന്നത്, യാത്രക്കാരെ ലക്ഷ്യമാക്കിയാണ് ഈ കട, അവിടെനിന്ന് നോക്കിയാൽ താഴെ മലഞ്ചെരുവിൽ ധാരാളം ടെന്റുകൽ കാണാം ഇവയെല്ലാം വിനോദ സഞ്ചാരികളെ കാത്ത് തുറന്നിട്ടിരിക്കുകയാണ്, ഫാമിലികൾക്കും സൗഹൃദ കൂട്ടങ്ങൾക്കും സായ്ഹ്നങ്ങളും  രാത്രിയും ചിലവഴിക്കാൻ പറ്റിയ ഇടങ്ങൾ,ചിലയിടങ്ങൾ യൂറോപ്പിലെ ചില  സ്ഥലങ്ങളെപ്പോലെ മനോഹരം, 

യാത്ര ഒരു ജലാശയത്തിനു മുമ്പിലെത്തി, തണുത്ത വെള്ളം, മുകളിൽനിന്ന് അരുവികളിലൂടെ വെള്ളം ഇവിടേക്ക് ഒഴുകി വരുന്നു,  ഇവിടെ കുറച്ച് ആളുകൾ തമ്പടിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ട് , ഭക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്, കുട്ടികൾ കളികുന്നു, ഞങ്ങൾ അല്പനേരം ഈ സ്ഥലത്ത് ചിലവഴിക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചു, അവിടേക്ക് നടന്നു,

തണുപ്പാർന്ന മനോഹരമായ ജലശയത്തിനു ചുറ്റും നടക്കുകയാണ് , കേരളത്തിൽ ഏതോ ഉൾനാട്ടിലെ മലഞ്ചെരുവിലൂടെ നടന്നുപോകുകയാണെന്നാണ് ഇപ്പോൾ ചിന്തിക്കുന്നത്, ഈയൊരു അന്തരീക്ഷം ഒരിക്കലും സൗദിയുടെ മറ്റു ഇടങ്ങളിൽ കാണ്ടിട്ടില്ല,അത്ഭുതങ്ങൾ ഒളിപ്പിച്ച് വെക്കുന്ന ഭൂമികയാണ് മരുഭൂമികൾ , 

ചരിത്രങ്ങൾ വായുക്കുമ്പോഴും കഥകൾ കേൾക്കുമ്പോഴും മരുഭൂമിയുടെ വിസ്മയങ്ങളെ കേട്ടറിഞ്ഞിണ്ടെങ്കിലും  യാത്രകൾ അവയെ അടുത്തറിയാൻ കഴിയുമ്പോഴാണ് ഈ പ്രകൃതിയുടെ വിശ്വരൂപങ്ങളെ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുക,  ഇടക്ക് ഒരു സ്വദേശി പൗരനെ പരിചയപ്പെട്ടു, മക്കളും പേരമക്കളുമായി ഒഴിവ് സമയം ചിലവിടാൻ വന്നതാണ്, ആ പ്രദേശത്തെ കുറിച്ച് കുറേ സംസാരിച്ചു, മഴ ധാരാളം കിട്ടുന്ന പ്രദേശമാണെന്നും കുറച്ച് അകലെ കൃഷിയിടങ്ങളുണ്ടെന്ന്മൊക്കെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, അല്പം കൂടി അതിലെയെല്ലാം ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു, സമയം വേഗത്തിൽ പോയികൊണ്ടിരിക്കുന്നു ഇനി തിരിച്ച് പോകണം, സഞ്ചാരികൾ ഇവിടേക്ക് ഇടക്ക് വരുന്നുണ്ട്,ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് വണ്ടിയിലേക്ക് നടന്നു,

ആ മലകളും കുന്നുകളും മനോഹാരിതയേയും ഹരിതാഭ  വർണ്ണങ്ങളേയും പിന്നിലാക്കി ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് പോരുകയാണ്, വഴിയിൽ ഒരു ഒട്ടകക്കൂട്ടം റോഡ് മുറിച്ച് കടക്കുന്ന രംഗം ഈ യാത്രയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദൃശ്യമായി,വണ്ടികൾ ഒതുക്കി അവർക്ക് വഴിയൊരുക്കി,

അസ്തമയ  സൂര്യന്റെ  പോക്കുവെയിലും പച്ച വിരിച്ച മരുഭൂമിയുടെ വശ്യതയും അതിലൂടെ ആ ഒട്ടകക്കൂട്ടങ്ങൾ മസറയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു നീങ്ങുന്ന അതിമനോഹര ദ്യശ്യവും, അതിനു പിന്നാലെ അവയെ നോക്കാൻ ഒരു ആഫ്രിക്കൻ വംശജനും, അയാൾ ഏറ്റവും ഭംഗിയുള്ള ഇയരംകൂടിയ ഒട്ടകത്തിന്റെ പുറത്ത് രാജാവിനെപ്പോലെ അവയേയുംകൊണ്ട് ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത്തേക്ക് നിങ്ങുന്നു, അവ നടന്നു നീങ്ങുന്ന വിസ്മയകരമായ ആ കാഴ്ച കണ്ട് ആ നിരപ്പായ വഴിവക്കിൽ അല്പ നേരം നിന്നുപ്പോയി,അല്പനേരങ്ങൊണ്ട് അങ്ങകലെ അവയെല്ലാം ആ മരുഭൂമിയുടെ വിജനതയിലേക്ക് മറഞ്ഞു, യാത്ര ജിദ്ദ പട്ടണവും ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി, സൂര്യൻ പതിയെ താഴ്ന്നു മരുഭൂമി ഇനി ഇരുട്ടിലേക്ക് മറയുകയാണ് ഇപ്പോൾ മുമ്പിൽ വാഹനത്തിന്റെ അല്പദൂരം കാണുന്ന വെളിച്ചമാത്രം,
ബർസ- ജിദ്ദ പട്ടണത്തിൽനിന്ന് ഒരു മണിക്കൂർ മാത്രം സഞ്ചരിച്ചാൽ എത്തുന്ന പ്രദേശമാണ് ,എന്നാൽ ഭൂപ്രകൃതിയും കാലവസ്ഥയും അപ്പാടെ വ്യത്യസ്തമായൊരു പ്രദേശം, ഉൾനാടായതിനാൽ കൂടുതൽ പേർ ഇവിടെ എത്തുന്നില്ല, അത് കൊണ്ട് തിരിക്കൊ ശബ്ദ കോലഹലങ്ങളൊ ഇല്ലാത്ത മനോഹരമായ പ്രദേശം,കൂടുതൽ സഞ്ചാരികളെ കാത്തിരിക്കുകയാണ് ബർസ.


2019 ഒക്‌ടോബർ 13, ഞായറാഴ്‌ച

പിന്നിലേക്ക്

മുകളിലോട്ട്
പെയ്ത്
മഴ,
പിന്നിലോട്ടൊഴികി
പുഴ,
മലവെള്ളത്തിനൊപ്പം
എന്നിലേക്ക്
തിരിച്ച് പായുന്ന
കാലം,

അകലെ
കൂട്ടിലേക്കൊരു
പക്ഷി പറക്കുന്നു,
ജോലി കഴിഞ്ഞ്
വീട്ടിലേക്കൊരു
കർഷകനും ,
എന്നിട്ടും
ഏകാന്ത കൊയ്ത്തുകാരി
മുന്നിലേക്ക്
ചുവടും വെച്ച്
തന്നിലേക്ക്
കറ്റ കൂട്ടുന്നു,

തിരിച്ചെത്തിയ കാലം
എന്നിലെ
ചരിത്രം തിരയുന്നു,
തിരിച്ചൊഴുകിയ
പുഴയിൽ
ഇനിയെന്തുണ്ട്?

കാറ്റിലേക്കൊഴുകാനിരിക്കുന്ന
എന്നിൽ
ഭാരമായൊന്നും
കരുതേണ്ടതില്ലല്ലൊ!

കൊയ്തുകാരിയുടെ
അരിവാളും
പിന്നിലോട്ട് നടന്നു,
അരിഞ്ഞിട്ട
നെൽ ച്ചെടികളും
അവളെയൊപ്പം
തിരിച്ച് പോകുന്നു,

എന്നിലേക്കാരും
വരാതായപ്പോൾ
എന്നിലെ ഞാനും
തിരിച്ച്
നിശബ്ദതയിലേക്ക് നടന്നു,

ആ ശ്യൂനതയിലേക്കാണ്
അവൾ
കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞു
തിരിച്ചു വരുന്നത്,
എന്നിലിന്ന്
ഞാനില്ലെന്ന ദു:ഖം
അടുക്കളക്കപ്പുറത്തെ
വരണ്ട പുഴ കണ്ട്
അവൾ മനസ്സിലാക്കിക്കാണും,

തിരിച്ച് പൈയ്ത് മഴയിൽ
അവൾ
ഉണങ്ങിയ
കൺ പോളകളിൽ
കൺ മഷിയിട്ട്
വയലിലേക്ക്
തിരിച്ചു നടന്നു,

ഞാനില്ലാത്ത
എന്റെ ശരീരം
കാറ്റിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ
പക്ഷികൾക്കായൊരു


മരവുമായി.

2019 സെപ്റ്റംബർ 22, ഞായറാഴ്‌ച

ഇരുട്ടിലും വെളിച്ചം കാണുന്നവർ

സ്വപ്നം കൊണ്ടൊരു
വീടു പണിയണം,
കവിതയ്ക്കൊരു മുറിയും
കഥയ്ക്കൊരു മുറിയും
വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കണം,
വൈദ്യുതി വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ട
ആ രണ്ടു മുറിയിൽ വെളിച്ചത്തിനായി
നേർത്തൊരു
മെഴുകുതിരി കൊളുത്താം,
കാറ്റുകൊണ്ടൊരു
ഒറ്റവാതിലും പണിയാം,
ആകാശം കാണാനായി
നിഴൽകൊണ്ടുള്ള മേൽക്കൂരയിൽ
വെയിലുകൊണ്ടൊരു
കിളിവാതിൽ പണിയാം,
കതകടച്ച് ഉറക്കെ ചൊല്ലാനും
ഒന്നിച്ച് ഉറക്കെ വിളിച്ച് പറയാനും
കഥക്കും കവിതക്കും
നിശബ്ദതകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ
രണ്ട് ഉച്ചഭാഷിണികൾ നൽകാം,
അതുകേട്ട്
നാട്ടുകാർ കഥയും കവിതയും
നന്നായി ആസ്വദിക്കും,
ശബ്ദം കൂടിയെന്ന് കുറ്റവുമായി
ചിലർ സമരം ചെയ്യും,
അവരെ സമാധാനിപിക്കാൻ
ഇടക്ക് ഉറക്കമില്ലാത്ത
ഉറക്കം നടിക്കാം,
നിങ്ങൾ കരുതുനുണ്ടൊ
കഥയും കവിതയും
എപ്പോഴും ഉറങ്ങുമെന്ന്?
യഥാർത്തത്തിൽ
അവയ്ക് പകൽമാത്രമെയൊള്ളു.
🖋ഷാജു അത്താണിക്കൽ

2019 മേയ് 13, തിങ്കളാഴ്‌ച

ഐതിഹാസികമായി സൗദിയുടെ മരുഭൂമിയിൽ ഉണക്കൽമീൻ ചുട്ടെരിച്ചൊരു- കഞ്ഞി--- ങെ?

അസ്തമന സൂര്യൻ ചെമ്പക പട്ടുടുത്ത് പടിഞ്ഞാറിന്റെ പെരുമ്പറകളിലേക്ക് ഊളിയിടാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്ന സായാഹ്ന കാഴ്ച, പോക്കുവെയിൽ പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്ന മണൽതരികളും ഉച്ചവെയിലേറ്റു ക്ഷീണിച്ച മരുഭൂ മരങ്ങളും,നിശബ്ദത നിറഞ്ഞു പരക്കുമ്പോൾ നേർത്ത കാറ്റ് ഉഷ്ണ ചെടികളിൽ തട്ടി സംഗീതം പൊഴിക്കുന്നുണ്ട്,ചൂടിൽനിന്നും മെല്ലെ തണുപ്പിന്റെ പുതപ്പിലേക്കുള്ള യാത്രയിലാണ് ആ പാറക്കൂട്ടങ്ങൾ,അനുഭവങ്ങളുടെ തീക്ഷണതകൾ മുഴുവൻ മറികടക്കാൻ ശേഷിയുള്ള സമര പ്രതീക ബിംബവൽകൃതി ഭൗമ പ്രതിഭാസമാണീ എല്ലാ മരുഭൂമികളും,














ജിദ്ദ പട്ടണത്തിന്റെ ശബ്ദ ഗതികളെ അപ്പാടെ മാറ്റിയെടുക്കുന്ന നിശബ്ദ വീഥികളാണ് "കുലൈസിലെ" ഒരോ വഴികളും,പിന്നിട്ട നീണ്ട മണൽ പാതകൾ നീണ്ടുനിവർന്ന വേഗ പാച്ചിൽ അവസാനിക്കുന്നത് വിജനതയേറ്റുപാടുന്ന ഉസ്ഫാൻ മരുഭൂമികളിലേക്കാണ്,അവിടെ രാത്രി നക്ഷത്രങ്ങൾ സ്വപ്ന തുല്ല്യമായി വിണ്ണിലിറങ്ങുന്ന പ്രകാശ പ്രതിഭാസങ്ങൾ കണ്ടെക്കാം, നിലാവ് സമ്മാനിക്കുന്ന നിശാ ഗീതിക കേൾക്കാം,
അയ്യോ.................!
"ഇത്രയും സാഹിത്യ വേണ്ട ചെങ്ങായ്
നീ കഞ്ഞിവെക്കാനല്ലെ വന്നത്?:" സുഫിയാൻ,
"സത്യം കഞ്ഞി വെക്കണം അല്ലെ?
എന്നാൽ
വിറകെടുക്കെടാ സുഫിയാനെ ,
ഒടിച്ചെടുക്കെടാ ഉണങ്ങിയ ചുടു മരങ്ങൾ,
കത്തിക്കതിൽ തീ,
ചുട്ട് പൊള്ളട്ടെയീ മണലുകൾ................."
റഫീഖ് അരി കഴുകി, അദ്നാൻ ചിത്രങ്ങളെടുത്തു മണലുകളിലൂടെ നടന്നു,
കമ്പിയിൽ കോർത്ത ഉണക്കൽ മീൻ ചുടാൻ തയ്യാറാക്കി, വിറക് കത്തി പിടിച്ചു,അരി തിളക്കാൻ തുടങ്ങി, നല്ല നെല്ല് കുത്തരിയുടെ കഞ്ഞിയും ഉണക്കൽമിന്ന് ചുട്ടതും, അതും പ്രതാപം വിളിച്ചോതുന്ന സൗദി അറേബ്യൻ അധീശതയുടെ മണൽ പരപ്പിൽ,
ഭേശ്!!
ഭേശ്!!
"അതിൽ ഇത്തിരി സമരമില്ലെ" റഫീഖിന്റെ ആശങ്ക
"ഉണ്ടെടാ!!! "
"പ്രതാപികൾ വിലകൂടിയ ഭക്ഷണങ്ങൾ ശീതികരണ ശോണിമ ചാലിച്ച മൃദു പാനീയങ്ങളൊഴിച്ച് കഴിക്കുമ്പോൾ ,പ്രതാപം ഒട്ടു എത്താത്ത മരുഭൂമിയിൽ പ്രാചീനതയുടേയും പാവപ്പെട്ടവന്റേയും രുചി തേടിവന്ന തലതിരിഞ്ഞ ഒരു അവ്യക്ത സമരം"
"ആ ചിലപ്പൊ അതിനെ കോപ്പിലെ സമരം എന്നും വിളിക്കാം അല്ലെ " അദ്നാൻ ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തുന്നതിനിടക്ക് പറഞ്ഞു
ഹഹഹ
"ഓൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാ"
"അത് ചിലപ്പൊ ആവാറുണ്ട്"
"ഈ ലോകം മൊത്തം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാകുന്ന ചില നിമിഷങ്ങളുണ്ട്,"
"ദാസ നീ"
"നിർത്തി പ്രഭാകര"
"അദ്നോ നോക്കടാ- ആ ചിത്രം പകർത്ത്"
സൂര്യൻ അതിന്റെ അവസാന ചിത്രരചന തീർക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്, ഞങ്ങളിരിക്കുന്ന ആ മരച്ചുവട്ടിലെ ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ വെയിൽ തീർത്ത നിറങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യം വ്യക്തമായി കാണാം,
കത്തിപ്പടരുന്ന അടുപ്പിന്റെ തീക്കനൽ ചൂടിൽ ഭക്ഷണം വേവാൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ്,
പ്രകൃതിയുടെ ഏറ്റവും ശാന്തമായ ഇടങ്ങളിലെ ഒന്നാണ് മരുഭൂമി, അവിടെ പലസ്ഥലങ്ങളിൽ പല സമയങ്ങളിൽ പോയിട്ടുണ്ട്, ഉച്ചവെയിലിൽ,രാത്രിയിടെ ഇരുട്ടിൽ,പ്രഭാത തണുപ്പിൽ,സായഹ്നത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ, എല്ലാ സമയവും ഒരേപോലെ സ്വീകരിക്കുന്ന പ്രദേശമാണ് മരുഭൂമി, ഒരു പരിഭവങ്ങളും ഇല്ലാത്ത സ്നേഹ വീട് പോലെ,
ഒരു വേള മരുഭൂമിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഭൂമി പണ്ടെങ്ങനെയായിരുന്നൊ അതൊരു ആവിശ്കരണമല്ലെ ഇതെന്ന് തോന്നി പോകാറുണ്ട്, അടുത്ത് നൂറ്റാണ്ടിൽ ഞാനിരുന്ന ഈ പ്രദേശം ഒരു വൻ ആധുനിക നഗരം രൂപികൃതമായി തീർന്നേക്കാം, എന്റെയീ ഇരിപ്പിടം ഏതെങ്കിലും യന്ത്ര കോപ്പിന്റെ കോഗ്രീറ്റ് കാലുകളായിരിക്കാം,നിരവധി ആധുനികതകൾ ഒന്നിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും മെട്രോ നഗരത്തിന്റെ സിറ്റി സെന്റർ ചിലപ്പൊ ഇതായേക്കാം,ഭാവിയിലേക്കുള്ള സഞ്ചാരത്തിൽ അങ്ങനെ എന്തുമായേക്കാവുന്ന ഒരു പ്രദേശം, ഇന്ന് ഇങ്ങനെയാണെന്നത് അതിന്നിന്റെ മാത്രം പ്രത്യേകതായി തോന്നറുണ്ട്,
ഭക്ഷണം തെയ്യാറായി , ഉണക്കൽ മീൻ ചുട്ടെടെത്ത് കഞ്ഞി വിളമ്പി വയറു നിറച്ച് കഴിച്ചു,ഭക്ഷണം എന്തും കഴിക്കാം,നാവിനു രുചിയുള്ളതെല്ലാം വിശപ്പിനെ അകറ്റും,രുചി കുറഞ്ഞാലും വിശപ്പാണ് ജീവിത പ്രശ്നം, ഇത് എഴുതുമ്പോൾ തന്നെയാണ് ഉത്തരേന്ത്യയിലൊരു കുട്ടി മണ്ണ് വാരി തിന്ന് മരിച്ച വാർത്ത വായിക്കുന്നത്, വിശപ്പിന്നാൽ ഒന്നും കഴിക്കാനില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ അവർ തറയിലെ മണ്ണ് തിന്ന് വിശപ്പകറ്റുകയായിരുന്നു എന്നാണ് വാർത്ത,
റഫീഖിന്റെ വരകളെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു, വരകളുടെ ചരിത്രവും സമൂഹികവും ചർച്ച ചെയ്തു,
നിശ്ബ്ദമായ പ്രദേശത്തിലേക്ക് അകലെ നിന്നൊഴുകുന്ന സംഗീതം കേട്ടു, ഗസലുകൾ പാടിയും പറഞ്ഞും കവിതകളേറ്റു ചൊല്ലി സമയങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയി,
പ്രദേശം മുഴുവനും ഇരുട്ടിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ചു, വെളിച്ച കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അതിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ മരങ്ങൾ ഏതോ രേഖ ചിത്രമ്പോലെ ഇലകളില്ലാ ശിഖിരങ്ങൾ ഉളംകാറ്റിലാടി അവ അവയുടെ സാനിധ്യമറിയിക്കുന്നു,
നിറങ്ങളെല്ലാം കറുപ്പിനു വഴിമറി ഇരുളിന്റെ നിദ്രയിലേക്കാണ്ട് പോയ മണൽ പരപ്പുകളിൽനിന്ന് ഞങ്ങളും വിടപറഞ്ഞു,
ഇനിയവർ ഉറങ്ങട്ടെ ശാന്തമായി.

2019 ഏപ്രിൽ 28, ഞായറാഴ്‌ച

ധിഷണ

അധർമ്മ രണഭൂവിൽ അവൻ
ധീരനായ് പിടഞ്ഞു വീണു,
കപട ധർമ്മ കാഹളം മുഴക്കി-
ദുർമേദസ്സുകൾ വേദമോതി,
കൗടില്യ തന്ത്രവുമായി
വേദപുസ്തകം തലയിലേന്തി
അവൻ പോർവിളികളുയർത്തി
ഏഴാം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കോടി,
ആകസ്മിക്മായൊരു അതിഥി,
സ്വർഗ്ഗ നരക കവാടത്തിങ്കൽ!!
ജ്ഞാനപിതാവ് നടുങ്ങി
ഞാനറിയത്തൊരു ആത്മാവൊ?
ഋജുവായൊരു വീഥി തകർന്നു
രണ്ടാത്മാക്കൾ വഴിതേടിയലഞ്ഞു,
നേരിന്റെ കാലത്തിലൊരുവൻ
ചുവന്ന പുഴയിൽ ആത്മഹത്യചെയ്തു,
അതേ
അജ്ഞാതമായ ആയിരം
പാവം പിശാചുക്കൾ
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
✍️ഷാജു അത്താണിക്കൽ

2018 ഒക്‌ടോബർ 23, ചൊവ്വാഴ്ച

ആത്മാവിനെത്തേടി


ആത്മാവിലേക്ക്
വളർന്നു പന്തലിക്കുന്നുണ്ട്
ചിലജീവിത പടർപ്പുകൾ,
അനുരാഗങ്ങൾ മീട്ടി
യുഗാന്തരങ്ങളെ പുൽകി
അവയെന്നെത്തേടി
വന്നിരിക്കുനു,
വഴി ചോദിക്കാൻ
ആരേയും കണ്ടില്ലെന്ന്
പരിഭവം മാത്രം,
അറിയപ്പെടാത്തൊരുവനെ
പറഞ്ഞറിയിക്കാൻകഴിയില്ലെന്ന്
ഞാൻ മറുപടിയും പറഞ്ഞു
ചുടലയിലൊരുപാറയിൽ
മുളപൊട്ടിയവേരിനാൽ
എന്നിലേക്കിറങ്ങിയ
അതേവഴിയിലൊരിക്കൽ
ഒരു കവലയിൽ
ഞാൻ വധിക്കപ്പെട്ടു,
ദുഖത്താൽ ഇലകൾ
അതേരാത്രിയിൽ
കരിഞ്ഞുണങ്ങി
ഇപ്പോൾ
അത്മാവിനെത്തേടിവന്നവർ
അത്മഹത്യചെയ്യാൻ
പോയിരിക്കുന്നു.
🖋️ഷാജു അത്താണിക്കൽ

2018 ജൂലൈ 31, ചൊവ്വാഴ്ച


നമ്മൾ നമ്മളായിരിക്കും

അങ്ങനെ
യല്ലെങ്കിൽ പോലും!,
ആ പുഴയെ
അപ്പാടെ
ചുവപ്പിച്ചേക്കാൻ
പാകത്തിനു
വേട്ടക്കാർ
നിരന്തരം അമ്പുകൾ
തൊടുത്തുവിട്ടേക്കാം,
നോട്ടംകൊണ്ട് പോലും
വീഴ്ത്തുന്ന
വിഷക്കണ്ണുള്ള
മൃഗങ്ങളുണ്ടായേക്കാം,
ആർത്തിരമ്പുന്നൊരു
കടൽ
വീടിനുമുമ്പിൽ
അലറന്നുണ്ടായിരിക്കാം,
തെല്ല്
ഭയമില്ലാതെ
പങ്കായവുമായി
തിരകളെ മുറിച്ച്
മുന്നോട്ട് പോകുക തന്നെ,
ചുവന്ന പുഴ
കടലിനെ
കരയിപ്പിച്ചേക്കാം,
കടലാഴങ്ങളിൽ
ഇളക്കമില്ലാത്ത
ഞാനവനെ
കണ്ടെത്തുംവരെ.....

തീ

ഒരൊറ്റ
മുറിയൻവാക്ക്
അവരുടെ
ഭൂതകാല
കോട്ടകൾവരെ
തച്ചുടാക്കാൻ
സാധിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,
അതൊരു
തീയാണ്,
ചളുങ്ങിയ
ഇരുമ്പ് പാളിയിൽനിന്ന്
മൂർച്ചയുള്ള
വാളുണ്ടാക്കുമ്പോലെ
വാക്കുകളെ നീ
മൂർച്ചയൂട്ടി കരുതുക,
അവന്റെ
പേനയിലെ
മഷി
ഖനികളിലെ
ലോഹംമ്പോലെയാണ്,
ആമൂല്യമായവയെ
തട്ടിയെടുക്കാൻ
ആവിശ്യക്കാരുണ്ട്,
ദ്രവ്യം ഘനീഭവിക്കുന്ന
നിന്റെ കടലാസുകൾ
ചിലരെ
അസ്വസ്ഥരക്കും

2018 ജൂൺ 12, ചൊവ്വാഴ്ച

സഞ്ചാരി

വഴി കണ്ടെത്തിയവന്
വചനമില്ല,
വഴികളിലെല്ലാം
അവനുള്ളതുണ്ട് തന്നെ,
യാത്രികന്റെ കാലുകൾ നോക്കൂ
മഷി തീരാത്ത എഴുത്താണിപോലെ,
അവയെത്ര പുതിയ
സൂക്തങ്ങളാണ് രചിക്കുന്നത്-
പാറകളിൽ,
തരിശ് ഭൂമികയിൽ,
വചനം ഉരുവിട്ട്
തുറങ്കിലകപ്പെട്ടവരേ,
നിങ്ങൾ യാത്ര ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ
ആ ഉടൽ വെറും മൃതം,
പ്രണയത്തിലേക്കും
പ്രപഞ്ചത്തിലേക്കും
പ്രയാണം ചെയ്യുക
തീർച്ചയായും പൂക്കൾ
പുഷ്പിക്കുകയും
വസന്തം പൂവണിയുകയും ചെയ്യും.

കവിതകളിലേക്ക് തന്നെ

കവിതകൾ
കാറ്റിനോട്
കഥ പറഞ്ഞപ്പോൾ
ഒരു മനസ്സ്
മഴ നനഞ്ഞു,
കഥകൾ വറ്റിയ
കടൽ
ഈർപ്പം നുകർന്ന്
നോവുകൾ
അയവിറക്കി,
വേനൽ പറഞ്ഞ
കഥയുടെ
ചിന്തയിൽ
ഒരുമഴ
പെടുന്നനെ പെയ്തു,
ആവനാഴിയിൽ
ബാക്കിവന്നൊരസ്ത്രം
മേഘക്കീറിലേക്ക്
ഉന്നം നോക്കി,
ഇനി
കവിതകൾ
മഞ്ഞു
കണങ്ങളായി
നിന്റെ
മേനിയെ
തണുപ്പിക്കട്ടെ.

ഉച്ചഭാഷിണീ

ഭൂപടത്തിൽ
നിലവിളികൾ
രേഖപ്പെടുത്തിയ
കടൽ തീരമായിരിക്കുന്നു
ഇന്ത്യ,
ഭൂമിയിൽ നരകം തീർത്ത
രാജാവില്ലാത്ത
ഏക രാജ്യമായിരിക്കുന്നു
നമ്മുടേത്,
കണ്ണൂനീർ വറ്റിയ
മുഖവുമായവൾ
അടിവസ്ത്രം തിരഞ്ഞ്
പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ
ഓടുകയാണ്,
ആൾക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിലെ
അവളുടെ നിലവിളി
നിശബ്ദമാകുന്നു,
ശബ്ദങ്ങൾ നിശബ്ദമാക്കിയ
ഭീകരമാം
ഉച്ചഭാഷിണികൾ
ശബ്ദിക്കുന്നുണ്ട്
നമുക്ക് ചുറ്റും.
📣ഷാജു അത്താണിക്കൽ

പ്രാവുകളുടെ ദൈവം മനുഷ്യരുടേയും

കഥ:-
-------------------------------------------------------------------
ഗ്രാമത്തിലെ കൃസ്ത്യൻ പള്ളിയുടെ മുകളിൽ ഒരു 
അമ്മ പ്രാവും അവയുടെ മൂന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങളും താമസിച്ചു വരികയായിരുന്നു,
പള്ളിപ്പെരുന്നാളിന്റെ ഭാഗമായി പള്ളി വൃത്തിയാക്കുന്നതിൽ അവയുടെ കൂട് അവർക്ക് നഷ്ടമായി,
കൂട് നിർമ്മിക്കാനൊരിടം തിരഞ്ഞ് അമ്മ പ്രാവ് ചുറ്റുപാടും പറന്നു, അങ്ങനെ അമ്പലത്തിനു മുകളിലൊരിടം കണ്ടെത്തി, അവിടെ അവർ കൂട് നിർമിച്ചു താമസം തുടങ്ങി,
ഉത്സവകാലം വന്നപ്പോൾ അമ്പലത്തിനു മോടി പിടിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി അവയുടെ കൂട് വീണ്ടും നഷ്ടമായി, ഉടൻ അടുത്തുള്ള മുസ്ലീം പള്ളിക്ക് മുകളിൽ അവർ താമസം തുടങ്ങി, നോമ്പ് കാലം വരാനായപ്പോൾ പള്ളി ചായം പൂശുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി അവർക്ക് വീണ്ടും കൂട് നഷ്ടമായി,
ഉടൻ അടുത്തുള്ളൊരു വീടിനു മുകളിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു,
ഒരിക്കൽ പള്ളിയുടേയും അമ്പലത്തിന്റെയും ചർച്ചിന്റേയും നടുവിലായി വലിയ തർക്കം നടക്കുന്നു, പ്രാവിൻ കുഞ്ഞുങ്ങൾ അമ്മ പ്രാവിനോട് ചോദിച്ചു, "ആരാണവർ എന്തിനാണ് ഈ വഴക്ക്" അപ്പോൾ അമ്മ പ്രാവ് പറഞ്ഞു,
" അവർ അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നവരും പള്ളിയിൽ പോകുന്നവരും ചർച്ചിൽ പോകുന്നവരും തമ്മിലുള്ള തർക്കമാണ്"
അപ്പോൾ പ്രാവിൻ കുഞ്ഞ് ചോദിച്ചു "അവരെല്ലാം മനുഷ്യ വർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ടവരല്ലെ?"
അമ്മ പ്രാവ് പറഞ്ഞു" അതേ, പക്ഷെ അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നവർ ഹിന്ദുക്കളെന്നും പള്ളിയിൽ പോകുന്നവർ മുസ്ലീം എന്നും ചർച്ചിൽ പോകുന്നവർ കൃസ്ത്യാനികളെന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്"
അപ്പോൾ പ്രാവിൻ കുഞ്ഞ് പറഞ്ഞു" അമ്മേ നമ്മൾ അമ്പലത്തിനു മുകളിൽ താമസിച്ചപ്പോഴും പള്ളിക്ക് മുകളിൽ താമസിച്ചപ്പോഴും ചർച്ചിനു മുകളിൽ താമസിച്ചപ്പോഴും പ്രാവുകളെന്നല്ലെ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്?"
"അതെ നമുക്ക് നമ്മേയും ദൈവമെന്താണെന്നതും വ്യക്തിമായി അറിയാം, എന്നാൽ ഭൂമിയിലെ ബുദ്ധിശാലികളെന്ന് പറയുന്ന മനുഷ്യർക്ക് ഇപ്പോഴും അവർക്ക് അവരേയും ദൈവത്തിനേയും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, അവർ ദൈവത്തിനാണെന്ന വ്യാജേന യ്വസം തല്ലി ചാവുന്നു"
**(ചെറുപ്പത്തിൽ കേട്ട കഥയുടെ ഒരു ആവിശ്കരണം,കടപ്പാട്:മറ്റാരെങ്കിലും എഴുതിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ)

രണ്ട് പക്ഷികൾ

എന്നിൽ നിന്നും
അവനിൽ നിന്നും
രണ്ടു പക്ഷികൾ
പറന്നു പോയി,

അവയുടെ പേരുകൾ
സമാധാനം എന്നായിരുന്നു,

ദൂരെ ആൽമരത്തിന്റെ
ചില്ലയിലൊരു കൂട് കൂട്ടി

അവയുടെ കൂടെ
ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളും
അവർ കൊണ്ട് പോയിരുന്നു,

സ്വപ്നങ്ങൾകൊണ്ടവർ
ചില്ലയിൽ വീട് നിർമ്മിച്ചു,
അതിന്
മുള്ളുകൊണ്ട്
വേലിയും തീർത്തു,

നഷ്ടപ്പെട്ട സമാധാനത്തെ
തിരഞ്ഞ്
ഞങ്ങൾ
പക്ഷികളുടെ
കൂട്ടിൽ സപർശിച്ചാൽ,
മുള്ള് വേലി നോവിക്കുന്നു,

ഇപ്പോൾ 
ഈ നോവുകൾ
ശീലമക്കിയ ഞങ്ങൾ,
മുഖത്തോടെ മുഖം നോക്കി
അസന്തുഷ്ടരായിക്കുമ്പോൾ
ആ മുള്ളുവേലിയിൽ
സ്പർശിക്കും
നോവും,

നോവൊരു
സുഖമായി
സന്തോഷമായി
സമാധാനമായി
മാറിയിരിക്കുന്നു,

ഇന്നലെ രാവിലെ
മുള്ളു വേലിക്കുള്ളിൽ
രണ്ടു ജഡങ്ങൾ,

നമ്മുടെ സമാധാനം
മുള്ളുവേലിക്കുള്ളിലാണ്,

ഒരു പിടി മണ്ണ് വാരിയിടാൻപോലും
സാധിക്കാത്ത വിദം
അവ ജീർണ്ണിച്ച് പോകും.

2018 മാർച്ച് 6, ചൊവ്വാഴ്ച

മരുഭൂമിയുടെ പൊള്ളുന്ന ചരിത്രം പറയുന്ന വഹബ




WATCH MY TRAVEL VLOG

VIDEO HERE


പ്രവാസം തുടങ്ങിയിട്ട് വർഷങ്ങളായി,ജിദ്ദക്കുള്ളിലും പുറത്തുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങൾ സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ട്, സൗദിയിലെ ജിദ്ദാ പട്ടണം തന്നെ പൗരാണികതയുടെ നിരവധി അവശേഷിപ്പുകൾ നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്, ഇസ്ലാമിക ചരിത്രവും പൗരാണിക അറബ് സംസ്കാരങ്ങളും അടങ്ങിയ ഒരുപാട് കാഴ്ചകൾ നിറഞ്ഞ പല സ്ഥലങ്ങളും മ്യൂസിയങ്ങളും പട്ടണത്തിൽ തന്നെയുണ്ട്, വൈവിധ്യങ്ങളെക്കൊണ്ട് മണലിൽ തീർത്ത പരവതാനിയാണ് സൗദി അറേബ്യ,നഗരത്തിന്റെ അതിർത്തികൾ കഴിഞ്ഞാൽ മണൽ പരപ്പിന്റെ സൗന്ദര്യം ആവോളം ആസ്വദിക്കാനുമാവും,
ഈ മരുഭൂമിയിലെ ഒരു അത്ഭുതം കണ്ട ആശ്ചര്യത്തിലാണ് ഞങ്ങൾ,അതെങ്ങനെ വിശദീകരിക്കണമെന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലേക്ക് പല തരത്തിലുള്ള നിർവചനങ്ങളും വിശകലനങ്ങളും നിരവധി വാക്കുകൾ കടന്നു വരുന്നുണ്ട്,
വഹബ ക്രെയ്റ്റർ എന്ന വാചകം കേൾക്കൽ തുടങ്ങിയിട്ട് ഒരുപാട് കാലമായി,താമസ സ്ഥലമായ ജിദ്ദയിൽനിന്നും 400 കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിക്കണമെന്നതിനാൽ പലപ്പോഴും അവിടേക്കുള്ള യാത്രകൾ മുടങ്ങുകയായിരുന്നു, മരുഭൂമിയിലെ ജോഗ്രഫിക്കൽ അത്ഭുതമാണ് വഹബ,

രാവിലെ ജിദ്ദയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടണം, എന്നാലെ തായിഫും കഴിഞ്ഞ് വഹബയിലെത്തി ക്രെയ്റ്ററിൽ ഇറങ്ങി ഇരുട്ടിനുമുമ്പെ കേറാൻ കഴിയു, മറ്റൊന്ന് കാലവസ്ഥയും അനികൂലമാവണം അതും വലിയ ഘടകമാണ്,അല്ലെങ്കിൽ വെയിൽ ചൂട് കുറയുന്ന സമയം വരെ കാത്തിരിക്കണം,
അതുകൊണ്ട് തന്നെ വെള്ളിയാഴ്ച രാവിലെ 6.30നു തന്നെ ഞങ്ങൾ 40 പേർ അടങ്ങുന്ന യാത്ര സംഘം ഒരു ബസ്സിൽ യാത്ര തുടങ്ങി, സഞ്ചാരി ജിദ്ദയാണ് ഈ യാത്ര സംഘടപ്പിക്കുന്നത്, നല്ല മുന്നൊരുക്കങ്ങളാണ് സംഘാടകർ ചെയ്തിരിക്കുന്ന, സമയ ക്രമവും മറ്റും മുമ്പേ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഹച്ചൂസ്,ജിജേഷ്, ജെയ്ജി,സൈഫു,സുഫിയാൻ, ജാഫർ,ജാസി,സമീർ,അനു എന്നിവരാണ് സഞ്ചാരിയുടെ പടനായകർ, ജിദ്ദയിലെ ഖാലിദ് ബ്നു വലീദിൽനിന്നും യാത്ര തുടങ്ങി, ജിദ്ദ മക്ക ഹൈവേയിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ ബസ് അതിവേഗം ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത്തിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്,

ബസ്സിൽ ഗെയ്മുകളും മറ്റുമായി സഹയത്രികരെല്ലാവരും തിരക്കിലാണ്, അച്ചൂസും സൈഫുവു ഒരോ രസകരമായ ഗെയ്മുകൾ നടത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നു, എല്ലാവർക്കും ലക്ഷ്യ വഹബയാണ്, പലരും പല സംശയങ്ങളും ഉന്നയിക്കുന്നുണ്ട്, ഞാൻ അപ്പോഴും നോക്കിയത് ഇതിൽ എത്ര പേർ ക്രൈയെറ്ററിൽ ഇറങ്ങും എന്നാണ്,

ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത സീറ്റിൽ മകൾ ഫൈഹ ബസ്സിന്റെ ചില്ലു ജാലകത്തിലൂടെ മരുഭൂമിയിലെ മണൽ പരപ്പുകൾ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്, മൂന്ന് വയസ്സ് ആകുന്നൊള്ളു അവൾക്ക്, കാണുന്നതെല്ലാം വലിയ അത്ഭുതമാണിപ്പൊ, അവൾ എനിക്കും ഭാര്യക്കും പുറതു കാണുന്ന പലതും ചൂണ്ടി കാണിച്ച് തരുന്നുണ്ട്,
ബസ്സിൽ അന്താക്ഷരിയിൽ അക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ട് പാട്ടുകൾ പാടി ആസ്വാദനത്തിന്റെ മൂർദ്ധ ഭാവം പൂണ്ടിരിക്കുന്നു,ഊർജ്ജ സ്വലരാണ് എല്ലാ യാത്രികരും,ചിലർ ആദ്യമായാണ് കാണുന്നതെങ്കിലും യാത്രികന്റെ മനസ്സ് ലക്ഷ്യമെന്ന ഓരേ ചിന്തകൊണ്ടായിരിക്കാം എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് ആഘോഷിക്കുകയാണീ യാത്ര,






എന്താണ് വഹബ ക്രെയ്റ്റർ?
ചോദ്യം മറ്റാരുടേയും അല്ല ഭാര്യ നിബയുടേതാണ്,അപ്പോഴാണ് ഞാനും അതിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചത്, പലതരം ആർട്ടികിൾകളിനിന്ന് വായിച്ച അറിവാണ് വഹബയെ കുറിച്ചുള്ളത്,
ചിത്രങ്ങൾ കണ്ടതല്ലാതെ നേരിൽ കാണത്തതിനാൽ മനസ്സിലൊരു ആകാംശയുണ്ട്,
മരുഭൂയിൽ പണ്ടെങ്ങൊ നടന്ന അഗ്നി പർവ്വത സ്ഫോടനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഉണ്ടായ വലിയ ഗർത്തമാണ് വഹബ ക്രൈയ്റ്റർ, അഗ്നിപർവ്വത മുഖം എന്നാണ് ക്രൈയ്റ്റർ എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, സൗദിയുടെ പല ചരിത്രങ്ങളും വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും എവിടേയും മരുഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അഗ്നി പർ'വ്വതങ്ങളെ കുറിച്ച് വായിച്ചതായി ഓർമ്മയില്ല, ആറ് വർഷം മുമ്പ് വഹബയെ കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോഴാണ് മരുഭൂയിൽ നിരവധി ഇത്തരം അഗ്നിപർവ്വത ശേഷിപ്പികൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്നത്,

സൗദിയിൽ ആയിരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് 2000 അഗ്നി പർവ്വതങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് ഭൂമിശാസ്ത്ര വിതക്തർ പറയപ്പെടുന്നത്, അതിൽ ഇന്ന് കാണപെടുന്ന പല ക്രെയ്റ്ററുകളും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ക്രൈയറ്ററുകളാണെന്നാണ് സൗദി ജിയോളജിക്കൽ ശാത്രജ്ഞന്മാർ അറിയിക്കുന്നത്, അതിൽ പലതിലേക്കും വഴികൾ ഇല്ലത്തതിനാൽ തന്നെ അവിടെ എത്തിച്ചേരുക എന്നത് വലിയ പ്രയാസകരവുമാണ് വഹബയിലേക്ക് നേരിട്ട് റോഡുകൾ സൗദി ഗവണമെന്റ് നിർമിച്ചിട്ടുണ്ട്, അവിടേക്ക് എത്തുന്നവർക്ക് വിശ്രമിക്കാനും മറ്റുമെല്ലാം സ്ഥലവും പാർക്കിങ് ഏരിയകളും തെയ്യാർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, ടൂറീസം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന പുതിയ സൗദിയുടെ മനോഹരമായ മുഖച്ചയകൂടിയാണ് വഹബയിലെ മാറ്റം നമ്മെ മനസ്സിലാക്കി തരുന്നത്,

തായിഫ് കഴിഞ്ഞ് ബസ്സ് യാത്ര തുടരുകയാണ്, വെള്ളിയാഴ്ച ആയതിനാൻ ജുമഅ നിർവ്വഹിക്കാൻ ഇനിയൊരു പള്ളി തിരയണം, ഡ്രൈവർ ഒരു മസിരിയാണ് കർകഷക്കാരനായ അദ്ധേഹം പലപ്പോഴും യാത്രക്കാരോട് കയർത്തു സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്, പള്ളി എങ്ങും കാണുന്നില്ല,കുറച്ച് സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ വഴിയിൽ കാണ്ട ഒരു ബംഗാളിയോട് പള്ളിയിലേക്കുള്ള വഴി ചോദിച്ചു ബസ്സ് ഒരു ചെറിയ റോഡിലേക്ക് തിരിച്ച്, ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു, വളരെ കുറച്ച് ആളുകൾ താമസിക്കുന്ന ഒരു ഗ്രാമം, ഞങ്ങൾ എത്തുമ്പോൾ നമസ്കാരം തുടങ്ങാനുള്ള തെയ്യാറെടുപ്പിലാണ്, നമസ്കാരം കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങി, "നമ്ര്" എന്ന പേരുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമ പ്രദേശം ,ഗ്രാമത്തിലെ കുട്ടികൾ ബസ് കണ്ട പാടെ ബസ്സിന്റെ ചുറ്റും നടക്കാനും വണ്ടിയിലേക്ക് കേറാനും തുടങ്ങി ഡ്രൈവർ ശകാരിച്ച് ഇറക്കി വിടുന്നുണ്ട്,
വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു, ഉച്ച ഭക്ഷണം വഹബയിൽ എത്തിയിട്ട് വേണം
ബസിൽ ഗെയ്മുകളും മറ്റും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,
ഉച്ചക്ക് രണ്ട് മണിക്ക് ഞങ്ങൾ വഹബയിൽ എത്തി, നല്ല തണുപ്പാണ്, സൂര്യൻ എത്ര തന്നെ പ്രാകശിച്ചിട്ടും തണുപ്പിനെ അകറ്റുവാൻ വെയിലിനു സാധിക്കുന്നില്ല, കാറ്റും തണിപ്പിനൊപ്പം കൂട്ട് കൂടിയപ്പൊ നല്ല തണുത്ത കാലവസ്ഥ, എല്ലാവരും പുറത്തിറങ്ങി, ഞങ്ങൾ വഹബയുടെ വ്യൂ പോയന്റിലേക്ക് നടന്നു, ക്രൈയ്റ്ററിനു അടുത്ത് എത്തുമ്പോൾ കാറ്റും തണുപ്പും കൂടി വരികയാണ്, ക്രൈയ്റ്റർ ഇപ്പൊ വ്യക്തമായി കാണാം, വെള്ള കാർപറ്റ് വിരിച്ച ഒരു വലിയ ജ്വാലാഗിരിമുഖം , നല്ല താഴ്ചയിൽ ഒരു വിശാലമായ ഒരു പൂക്കളമ്പോലെ,പ്രകൃതിയുടെ മനോഹരമായ നിർമിതി, കുറച്ച് നേരം നോക്കി നിന്നു, തിരിച്ച് പാർക്കിങ്ങിലേക്ക് നടന്നു, വിശപ്പ് വല്ലാതെ അലട്ടുന്നുണ്ട്, ഭക്ഷണം എല്ലാവർക്കും വിളമ്പി, എല്ലാവരും ഒരോ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു,
ഇനി വിശലാമയ വഹബ ക്രൈയ്റ്ററിലേക്കുള്ള നടത്തം,ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിന്റെ ആലസ്യം നന്നായി അലട്ടുന്നുണ്ട് എങ്കിലും വഹബക്കടുത്തേക്ക് നടക്കണം ,കഴിയുന്നിടം വരെ ഇറങ്ങണം, ആ വെള്ള പ്രതലം വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്, സോഡിയം ഫോസ്ഫേറ്റാണ് ക്രെയ്റ്ററിന്റെ അടിഭാഗം വെള്ള നിറം നൽകുന്നത്, "ഹരാത്ത്" എന്നാണ് അറബിയിൽ അഗ്നിപർവ്വതത്തിനു പേരു വിളിക്കുന്നത്, വഹബ ക്രൈയ്റ്റർ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം ഹരാത് കിഷബ് എന്ന ഏരിയയിലാണ്, മദീനക്കടുത് ഹാരാത് കൈബറിൽ നിരവധി ക്രൈയ്റ്ററുകൾ ഉണ്ട് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു, വലിയ ലാവ ഒഴുക്കിതീർത്ത പാറക്കെട്ടുകൾ കടന്നു വേണം അവിടെ എത്തിച്ചേരാൻ,

അഗ്നി പർവ്വത വിതക്തനായ ഡൊക്ടർ ജോൺ റോബെൽ പറയുന്നത് "ഹാരത് കിഷബ് വളരെ പ്രായം കുറഞ്ഞ സൗദിയിലെ ഒരു ക്രയ്റ്ററാണ്,അതുകൊണ്ട് തന്നെയായിരിക്കാം സൗദികൾക്കിടയിൽ വഹബയെ കുറിച്ച് നല്ല അറിവുമുണ്ട്, മറ്റു പ്രത്യേകതകൾ ഇതിന്റെ മൂന്ന് ഇടങ്ങളിൽ ലാവ റ്റ്യൂബുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്, ലാവ ഒഴുകിയ ക്രൈയ്റ്ററിനു അദികം വിധൂരത്തല്ലാതെ ലാവ റ്റ്യൂബ് കണ്ടെത്തിയതും വഹബ മറ്റു ക്രയ്റ്ററുകളിൽനിന്നു വ്യത്യസ്ഥമാണ്,വഹബയുടെ കിഴക്ക് വളരെ രസകരമായ ഇടങ്ങളും ലാഹ റ്റ്യൂബുകളും ഉണ്ട്", ജോൺ റോബേൽ സൗദി കേവ്സിന്റെ ഇന്റ്രവ്യുവിൽ ഇതെല്ലാം വ്യക്തമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്,
2005ലാണ് ജോണും സംഘവും വഹബയിൽ എത്തുന്നത്, ലാവ കോവുകളിൽ ഇറങ്ങി പഠനം നടത്തിയ ആദ്യ പര്യവേഷക സംഘമായിരിക്കാം ഇവർ,

ചെങ്കുത്തായതും ഇടുങ്ങിയതുമായ ചെറിയ ചെരിവുകളിലൂടെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി, കാറ്റ് നന്നായി വീശുന്നുണ്ട്, പലപ്പോഴും നമ്മളെ താഴെക്ക് തള്ളിയിടുമൊ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന വിധം ശക്തിയുള്ള കാറ്റ്, ഞങ്ങൾ താഴേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ യൂറോപ്പിൽ നിന്നുള്ള യാത്രക്കാർ തിരിച്ച് കേറി വരുന്നുണ്ട്, നന്നായിക്ഷീണിച്ചാണ് അവരുടെ തിരിച്ച് കേറ്റം, എങ്ങനെയുണ്ടെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ "അൽഭുതം" എന്നാണ് അവർ പറഞ്ഞത്, തിരിച്ച് കേറാൻ നല്ല പ്രയാസമുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായി, എന്തായാലും ഇറങ്ങുക തന്നെ ,
ഏകദേശം താഴെയെത്തി,ക്രെയ്റ്റർ ഒരു ക്രിക്കറ്റ് മൈതാനത്തിനെ പോലെ ഇപ്പൊ തോന്നുന്നുണ്ട്, വൃത്താകൃതിയിൽ സോഡിയം ഫോസ്ഫേറ്റിന്റെ വെള്ള വിരിപ്പിൽ ക്രയ്റ്റർ മനോഹരം തന്നെ, ഞങ്ങൾ സോഡിയം ഫോസ്ഫേറ്റിന്റെ പ്രതലത്തിൽ എത്തി, മണ്ണും സോഡിയം ചേർന്നാണ് ആ നിറം നൽകുന്നത്, വെള്ള പരലുകൾ പലയിടത്തും നന്നായി കാണാം,നാവിൽ തൊട്ട് നോക്കിയാൻ നല്ല ഉപ്പ് രുചിയാണ്,
സഞ്ചാരി ടീം ബാനർ നിവർത്തി ഒന്നിച്ച് ചിത്രങ്ങൾ എടുത്തു,ചിലർ ചാടിയും ഇരുന്നും, കിടന്നുമെല്ലാം അവിടെ ഇറങ്ങിയ ആഹ്ലാദം പങ്ക് വെക്കുന്നുണ്ട്,
ഇനി തിരിച്ച് കേറുകയാണ്, അതൊരു വലിയ ടാസ്കാണ്, നടത്തം തുടങ്ങിയപ്പോഴെ കിതപ്പ് തുടങ്ങി, കയ്യിൽ കരുതിയ വെള്ളം അല്പം കുടിച്ച് നടത്തം തുടർന്നു, ബസ്സിൽ വന്ന പകുതിയിൽ കൂടുതൽ ആളുകളും ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്, തിരിച്ച് കേറുമ്പോൾ വളരെ സാവധനമെ കേറാൻ സാധിക്കു, ഒരു മണിക്കൂർ വരും, പലരും ഇടക്ക് വിശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്,
ചിലർ നല്ല വേഗത്തിൽ മുകളിലേക്ക് കേറുന്നുണ്ട്, ചില ഏരിയകളിൽ നല്ല കുത്തനെയാണ് അവിടെ കൈകൊണ്ട് പിടിച്ച് കേറണം, മുകളിൽ എത്തി തുടങ്ങുമ്പോൾ കാറ്റിന്റെ ശ്ക്തിയും കൂടി വരുന്നുണ്ട്, ഏകദേശം മുകളിലെത്തറായി, കാറ്റിനൊപ്പം പിറകിൽ നടക്കുന്നവരുടെ കിതപ്പിന്റെ ശബ്ദം വ്യക്തമാണ്, ഇനി ബസ്സ് നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തണം, ഒന്ന് വിശ്രമിച്ച് നടത്തം തുടർന്നും, മുന്നിൽ കേറിയവരൊക്കെ ബസ്സിനടുത്ത് എത്തിയിട്ടുണ്ട്, ഞങ്ങളുടെ പിന്നിൽ കുറച്ച് ആളുകൾ അപ്പോഴും കേറി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്,
ബസ്സിനടുത്ത് എല്ലാവരും തിരിച്ചെത്തി, തിരിച്ച് പോകാനുള്ള തയ്യാടുപ്പിലാണ് എല്ലാവരും വെള്ളവും ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് തിരിച്ച് ബസ്സിൽ കേറി,

ജിദ്ദയിലേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി,
യാത്രകളുടെ അവസാനം എല്ലായിപ്പോഴും അവശതയുടെ ചിത്രങ്ങളായിരിക്കും, എങ്കിലും ഓരോ യാത്ര കഴിയുമ്പോഴും അനുഭവങ്ങളുടെ നിലവറ വിസ്മയങ്ങൾകൊണ്ട് കുന്ന്ക്കൂടുന്നുണ്ട്,അത് പുതിയ യാത്രക്കുള്ള ഊർജ്ജമാണ്, ജീവിതത്തിന്റെ വലിയൊരു സമയം നമ്മൾ പലതിലേക്കുമുള്ള യാത്രകളിൽതന്നെയാണ്, പല യാത്രകൾക്കും ലക്ഷ്യങ്ങൾ പലതായിരിക്കും , പലപ്പൊഴും ലക്ഷ്യയങ്ങൾ പിഴക്കും, ചിലപ്പോൾ നിരവധി വഴികൾ തണ്ടേണ്ടിവരും, എങ്കിലും യാത്രകൾ അവസാനിക്കുന്നില്ല,ലക്ഷ്യങ്ങൾ പലയിടങ്ങളിലുണ്ട്.


ഷാജു അത്താണിക്കൽ